32 jaar geleden stonden The Waterboys in het voorprogramma van Simple Minds in Ahoy, Rotterdam. Daar was ik niet bij. Sterker nog, ik werd negen jaar later pas geboren. Mijn vader was er wel bij en heeft het er nog steeds over: “het was fenomenaal, ze waren nog niet bekend maar bliezen de main act van het podium af”. Gisteravond 15 november waren The Waterboys de main act in de AFAS LIVE in Amsterdam. Ik was erbij, samen met mijn vader, en ook ik kan nu zeggen: “het was fenomenaal!”

Op mijn 14de heeft mijn vader me kennis laten maken met de band. Ik werd fan van de stem van Mike Scott en de viool van Steve Wickham. Voor deze twee oude rotten ben ik dan ook naar AFAS LIVE gekomen. Overigens, niet geheel onverwachts ben ik één van de jongste in het publiek.

De setlist van de band bevat voornamelijk nummers van hun meest recente album ‘Out Of All This Blue’, welke dit jaar uit is gekomen. Iets wat niet persé op heel veel waardering van het publiek kan rekenen. Die blijkbaar toch zijn gekomen voor een trip down memory lane. De zaal, waar stoelen in zijn geplaatst veert voelbaar op bij nummers als ‘A Girl Called Johnny’ en’ Has Anybody Here Seen Hank?' In de rij voor mij verlaten een aantal mensen zuchtend over ‘slechte’ nummers de zaal voordat de echte klassiekers langs zijn gekomen. Het irriteert me dat er niet goed geluisterd wordt naar de nieuwe nummers, want wie dat doet gaat heel tevreden naar huis. Zo is er een prachtige versie van het nummer ‘I Am So In Love With You’ te horen. Weliswaar is die zin de enige tekst, maar de muziek is prachtig, opbouwend, bombastisch. Ook wordt Sophie Morgan (die voor het voorprogramma zorgde) erbij gehaald om mee te zingen in dit nummer.

Mike Scott is duidelijk nog bij de tijd. ‘Rosalind (You Married The Wrong Guy)’ uit 2015 krijgt de aankondiging: “this one is for our cousins in the USA who need to get all the help they can get”. En de laatste zin is “You elected the wrong guy USA”. In het nieuwe ‘The Hammerhead Bar’ verschijnt ineens een zin over Harvey Weinstein. 

De zaal gaat pas staan aan het einde. Bij de afsluiter ‘Whole Of The Moon’ komt iedereen uit zijn stoel omhoog en blijft klappend staan totdat in de toegift ‘Fisherman’s Blues’ wordt gespeeld. Ik heb genoten van een hele energieke Mike Scott en een fenomenale avond met The Waterboys. Precies, zoals mijn vader mij altijd al beloofd had.